Դարեր շարունակ Սելիմի լեռնանցքը Մետաքսի ճանապարհի կարևոր օղակներից մեկն էր՝ կապելով Վայոց Ձորի և Գեղարքունիքի հարուստ շուկաները։ Լեռնանցքի ոլորապտույտ ճանապարհներով անցնում էին դեպի արևմուտք շարժվող ուղտերի երկար քարավաններ՝ բեռնված մետաքսով, համեմունքներով և թանկարժեք ապրանքներով: Հոգնած ճամփորդներն ու նրանց կենդանիները ունենում էին հանգստի կարիք, և հենց այդ պատճառով 1332 թվականին իշխան Չեսար Օրբելյանը հրամայեց լեռնանցքում կառուցել ընդարձակ քարավանատուն։
Եռանավ կառուցվածքով այս հսկայական կառույցը մինչև այսօր տպավորում է իր խստությամբ ու գործնականությամբ: Տանիքի նեղ լուսանքներից ներս էր թափանցում մեղմ լույս՝ ստեղծելով խորհրդավոր մթնշաղի մթնոլորտ և միաժամանակ ապահովելով անվտանգության զգացողություն։ Խոր ու հաստ քարե պատերը պաշտպանում էին ճանապարհորդներին քամուց, ցրտից ու հնարավոր հարձակումներից։ Թվում է՝ այս կամարների տակ մինչ այսօր արձագանքում են հին զրույցների ձայները, մետաղադրամների զնգոցն ու ուղտերի ոտնաձայները։
Սելիմի քարավանատունը ոչ միայն հանգստի վայր էր, այլև հեռավոր ուղիների ու արևելք–արևմուտք կապող առևտրի մասին հազարավոր պատմությունների ականատես։ Այսօր այն շարունակում է դիմավորել այցելուներին՝ որպես կենդանի հիշեցում այն ժամանակների, երբ լեռնանցքով անցնում էր համաշխարհային առևտրի զարկերակը։