Ծաղկաձորի սրտում՝ հայկական լեռնային հանգստավայրերի մարգարիտում, ձգվում է ճոպանուղին, որ վաղուց դարձել է և՛ հանգստի խորհրդանիշ, և՛ ճանապարհ դեպի նոր բացահայտումներ։ Թեղենիս լեռան արևելյան լանջով ձգվող այս ճոպանուղին միավորում է հինգ կայարան և հնարավորություն տալիս օգտվել տարբեր բարդության ավելի քան տասնյակ դահուկային արահետներից։ Նրա պատմությունը սկիզբ է առել 1967 թվականին, երբ առաջին ճոպանուղին սկսեցին զբոսաշրջիկներին ու մարզիկներին բարձրացնել դեպի ձյունածածկ գագաթները։
Երթուղու ամենաբարձր կետը հասնում է ծովի մակերևույթից 2819 մետրի։ Մոտ կես ժամում ճոպանուղու նստատեղերը բարձրանում են դեպի վեր՝ բացելով վեհաշուք լեռնաշղթաների ապշեցուցիչ համայնապատկերները։ Պարզ օրերին հորիզոնում բացվում է նաև հավերժական ուժի խորհրդանիշ Արարատ լեռան աստվածաշնչյան ուրվագիծը։
2004 թվականին հին ճոպանուղին փոխարինվեց նորով, իսկ 2017-ին այն խոշոր ներդրումների շնորհիվ արդիականացվեց՝ դառնալով տարածաշրջանի ամենաապահով ու հարմարավետ լեռնադահուկային ճոպանուղիներից մեկը։ Այսօր այն պարզապես տեխնիկական կառույց չէ, այլ յուրատեսակ ճանապարհորդություն։ Յուրաքանչյուր վերելք հիշեցնում է թռիչք՝ հանդիպում երկնքին ու բնության ներդաշնակությանը։
Ծաղկաձորի ճոպանուղին ոչ միայն գագաթներ տանող ուղի է, այլ դուռ դեպի աշխարհ, որտեղ լեռները մոտ են, օդը՝ մաքուր, և յուրաքանչյուր վայրկյան լցված է ներշնչանքով ու հիացմունքով։