Արագածոտնի հարուստ ժառանգության մեջ իր առանձնահատուկ տեղն ունի Կարմրավոր եկեղեցին՝ փոքրիկ, բայց անչափ ներդաշնակ սրբավայր, որը հրաշքով գրեթե անփոփոխ հասել է մեր օրեր։ Նրա համեստ չափերի մեջ թաքնված է հոգևոր վեհություն: Ենթադրվում է, որ այս տաճարը եղել է երբեմնի իշխանական տոհմի ընտանեկան մատուռը, ինչն էլ նրան հաղորդում է մտերմիկ ու խորը անձնական երանգ։
«Կարմրավոր» անվանումը եկեղեցին ստացել է իր երբեմնի վառ կղմինդրապատ տանիքից, որն արևի ճառագայթների տակ շողում էր կարմրավուն փայլով՝ կարծես պատված լինելով թանկարժեք գործվածքով։ Նրա ցածր պատերն ու նրբակերտ գմբեթը հիացնում են իրենց ներդաշնակությամբ ու ճաշակով՝ վկայելով, թե ինչպես էին հայ վարպետները կարողանում համադրել պարզությունն ու խոր հոգևոր արտահայտչականությունը։
Ի տարբերություն շատ միջնադարյան հուշարձանների՝ Կարմրավորը պահպանվել է գրեթե առանց վերակառուցումների ու վերականգնումների՝ դառնալով վաղ հայկական եկեղեցաշինության ամենաարժեքավոր կենդանի օրինակներից մեկը։ Այստեղ չկան շքեղություն ու պերճանք. միայն քարե աղոթք՝ ջերմությամբ ու անկեղծությամբ լեցուն։
Այսօր Կարմրավորը մնում է հայկական հոգևոր մշակույթի ամենահուզիչ վկայություններից մեկը։ Նրա համեստ դռան առջև կանգնած՝ հեշտ է պատկերացնել, թե ինչպես դարեր առաջ այստեղ հավաքվում էին իշխանական ընտանիքները՝ իրենց աղոթքը բարձրացնելու այս փոքրիկ, բայց հավերժության հնչողությամբ լցված տաճարում, որն էլ դարձավ համեստության ու մաքուր հավատքի խորհրդանիշ։