Կախեթի արևոտ լանջերին, որտեղ խաղողի այգիները ողողված են արևի ոսկեգույն շողերով, իսկ Ալազանի հովտի կապտավուն տարածությունները ձգվում են մինչև հորիզոն, թաքնված է փոքրիկ, բայց անկրկնելի հմայք ունեցող Սիղնաղը։ Հիմնադրված 18-րդ դարում թագավոր Հերակլ II-ի օրոք՝ այն Վրաստանի միակ քաղաքն է, որ մինչ այսօր պահպանել է իր միջնադարյան պարիսպները՝ քարե պահապաններ, որոնք շարունակում են օղակել քաղաքը։ Քաղաքի անունը ծագում է թյուրքական «սղնախ»՝ «ապաստան» բառից, և, իրոք, թվում է թե այս անկյունը ստեղծված է հենց լռությունն ու խաղաղությունը պաշտպանելու համար։
Սակայն Սիղնաղը հայտնի չէ միայն իր ամուր պարիսպներով ու պատմությամբ։ Տեղական լեգենդները պատմում են մեծ նկարիչ Նիկո Փիրոսմանիի մասին, ով, սիրահարվելով գեղեցիկ ֆրանսիացի դերասանուհի Մարգարիտ դը Սևրին, քաղաքի հրապարակը ծածկել է կենդանի ծաղիկների ծովով։ Այս քայլը դարձավ «Միլիոն ալ վարդեր» սիրելի երգի ներշնչանքն ու հավերժ կապեց քաղաքի անունը աշխարհի ամենամեծ սիրո պատմության հետ։
Այսօր Սիղնաղը զբոսաշրջիկներին հրավիրում է քայլել կանաչով պատված նեղլիկ նրբանցքներով, հիանալ լեռների հիասքանչ տեսարաններով և անգամ ամուսնանալ քաղաքի շուրջօրյա բաց լեգենդար ամուսնությունների պալատում։ Զարմանալի չէ, որ այն անվանում են «Սիրո քաղաք». այստեղ նույնիսկ օդը լցված է հրաշքի ու նրբության սպասումով։