Գառնու կիրճի խորքերում բնությունը ստեղծել է Հայաստանի ամենահիասքանչ հրաշքներից մեկը՝ վեհաշուք բազմակողմանի բազալտե սյուները, որոնք կարծես դուրս են եկել հինավուրց լեգենդի էջերից։ Հազարավոր տարիներ առաջ քարացած հրաբխային լավան կերտել է այս քարե սյուները, որոնք զարմացնում են իրենց ճշգրտությամբ ու ներդաշնակությամբ։ Ուղղաձիգ վեր խոյացող սյուները հիշեցնում են հսկայական երգեհոնի խողովակներ, և հենց այդ պատճառով էլ ստացել են «Բազալտե երգեհոն» կամ «Քարերի սիմֆոնիա» անվանումը։
Յուրաքանչյուր սյուն կարծես վարպետի ձեռքով քանդակված լինի, սակայն դրանք բնության սեփական գործն են՝ երկրի հիշողության ու ուժի կենդանի մարմնավորումը։ Նրանց կատարյալ համաչափությունը հմայում է, իսկ կիրճի լռությունը լցվում է անտեսանելի երաժշտությամբ, երբ քամին դիպչում է քարերին՝ նվագելով այս չտեսնված գործիքի վրա։
«Բազալտե երգեհոնի» լանջերը դարձել են սիրելի վայր ճամփորդների, լուսանկարիչների և բոլոր նրանց համար, ովքեր փնտրում են բնության հրաշքները։ Այստեղ հեշտ է զգալ, որ ինքդ էլ մաս ես կազմում մի մեծ մտահղացման, որտեղ քարը, երկինքը և մարդը միաձուլվում են ներդաշնակության մեջ։
Գառնիի կիրճի «Բազալտե երգեհոնը» ոչ միայն երկրաբանական երևույթ է, այլև բնության տարերքների կենդանի հուշարձան, որ ժամանակը վերածել է գեղեցկության։ Այն շարունակում է մնալ այն եզակի վայրերից մեկը, որտեղ բնությունն իրեն ներկայացնում է որպես իսկական արվեստագետ՝ ստեղծելով գործեր, որոնք մարտահրավեր են նետում դարաշրջաններին։