Թալին քաղաքի հարևանությամբ՝ նույնանուն գյուղի վրա վեր է խոյանում Դաշտադեմի հզոր բերդը՝ ինչպես դարերի քարե պահապան։ Այս ամրոցը միջնադարյան Հայաստանի ամենախոշոր կառույցներից է, որի առաքելությունն էր պաշտպանել պտղաբեր Արարատյան դաշտը թշնամական արշավանքներից։ Նրա հիմքները հասնում են մինչև ուրարտական դարաշրջան, իսկ առաջին ամրոցը կառուցել են հզոր Կամսարականները, որոնց շինարարական գործունեությունը խոր հետք է թողել այս տարածաշրջանում։
Դաշտադեմի պատմությունը նշանավորվում է կառավարիչների ու դարաշրջանների փոփոխությամբ։ Բագրատունիների անկումից հետո Հայաստանն անցավ սելջուկների տիրապետության տակ, և 12-րդ դարի վերջում Անիի վերջին տիրակալ Սուլթան իբն Մահմուդը այստեղ ավելացրեց բազմանկյուն ու կիսաշրջանաձև բաստիոններ՝ դրանցից մեկի վրա թողնելով արաբերեն արձանագրություն։ Շուտով Զաքարյան իշխանները ամրացրին բերդը նոր պարիսպներով ու կիսաշրջանաձև աշտարակներով, իսկ հյուսիսային պատերի մոտ կանգնեցրին հսկայական եկեղեցի՝ ընդգծելով վայրի հոգևոր նշանակությունը։
Նոր փուլ բացվեց 19-րդ դարում, երբ Երևանի կառավարիչ Հուսեյն Խանը կառուցեց բազալտե հսկայական պարիսպներ՝ ութ անկյունային աշտարակներով։ Այդ ժամանակ Դաշտադեմը վերածվեց Հայաստանի ամենամեծ ամրոցի՝ ժողովրդի տոկունության ու վեհության խորհրդանիշի։
Այսօր Դաշտադեմի բերդը կանգնած է որպես կենդանի վկայություն բազմադարյա պայքարի, մշակութային ժառանգության և ճարտարապետական վարպետության։ Նրա պատերը, կրելով ուրարտական, հայկական, արաբական և պարսկական ձեռագրերի հետքեր, պատմում են այն պատմությունը, թե ինչպես Հայաստանը դարերով պաշտպանում էր իր հողն ու հավատը։