Փամբակի հզոր լեռներում, այնտեղ, որտեղ ամպերը կարծես հպվում են երկրին, գտնվում է Սուրբ Հովհաննեսի մատուռը՝ առեղծվածով և ավանդություններով պատված սրբավայր։ Ըստ ավանդության՝ այստեղ են հանգչում սրբի մասունքները, և այդ ժամանակից ի վեր վայրն ուխտագնացների համար դարձել է հրաշքների ու հույսի աղբյուր։
Ծովի մակարդակից 2157 մ բարձրության վրա գտնվող այս մատուռ հասնելը բավականին դժվար է. հարկավոր է անցնել 3 կմ ոտքի ճանապարհ, ինչի համար պահանջվում է մոտ 1.5 ժամ, սակայն յուրաքանչյուր քայլը նման է աղոթքի, որը մոտեցնում է սրբավայրին։ Ասվում է, թե այստեղ մաքուր սրտով արտասանված երազանքները անպայման կատարվում են: Երբ ուխտավորների աղոթքները կատարվում են, նրանք վերադառնում են և որպես երախտագիտության խորհրդանիշ՝ տեղադրում խաչքար:
Ժամանակի ընթացքում մատուռի շուրջը կանգնեցվել են հարյուրավոր խաչքարեր, որոնցից յուրաքանչյուրն իր մեջ պահում է հավատքի և փրկության պատմություն։ Այդ քարերը, թեև լուռ են, բայց շնչում են հոգևոր զորությամբ։ Մթնոլորտը այստեղ բացառիկ է: Թվում է լեռներն անգամ խոնարհվում են հարգանքով, իսկ քամին բերում է աղոթքների շշուկը։
Սուրբ Հովհաննեսի մատուռը հրաշքների լեռ է, որտեղ հավերժությունն ու մարդկային նվիրվածությունը միաձուլվում են, իսկ երախտագիտությունը՝ հավերժությամբ փորագրվում քարի վրա։