Սիղնաղից ընդամենը երկու կիլոմետր հեռու՝ Կախեթի մեղմ բլուրների ու ձիթենիների արծաթափայլ շողերի մեջ, կանգնած է հնագույն սրբավայր՝ Բոդբեի վանքը։ Այստեղ, վանքի այգու լռության մեջ՝ դարավոր սիպարիսների աղոթավոր ստվերի տակ, հանգչում են Վրաստանի մեծ լուսավորիչ սուրբ Նինոյի մասունքները, ով 4-րդ դարում՝ խաղողի որթից պատրաստված խաչը ձեռքին, եկավ այս երկիր՝ քրիստոնեություն տարածելու։
Լեգենդը պատմում է, որ նրա խոնարհությամբ ու սիրով լեցուն խոսքերը մարդկանց սրտերին դիպան ավելի խորը, քան որևէ զենք, և նրա բերած հավատը հավերժ արմատավորվեց այս հողում։ 9-11-րդ դարերում նրա շիրիմի վրա կառուցվեց եկեղեցի, որն այսօր կանգուն չէ, բայց սրբավայրի տեղում այժմ վեր է խոյանում Սուրբ Գեորգիի հրաշալի եռանավ տաճարը։ Նրա քարերը, ինչպես հին տարեգիրներ, հիշում են դարեր շարունակ այստեղ եկող ուխտավորների աղոթքի արցունքները և սերը:
Զանգերի ղողանջը, խառնված տերևների շրշյունին ու թռչունների երգին, տարածվում է խաղողի այգիների ու հեռավոր լեռների վրայով՝ կանչելով հոգևոր վերածննդի։ Այսօր էլ վանքը մնում է Սիղնաղի թեմի սիրտը և այն վայրը, որտեղ երկրայինն ու երկնայինը հանդիպում են խաղաղ օրհնության մեջ։ Այստեղ յուրաքանչյուր քայլ մի հպում է ավանդությանը, իսկ յուրաքանչյուր շունչ լցված է պատմության ու հավատի բույրով։