Վեհաշուք Արագած լեռան ստորոտում՝ խաղաղ Արտաշավան գյուղում, որտեղ լեռնային քամիները հնագույն լեգենդներ են կարծես շշնջում, վեր է խոյանում հայերենի այբուբենի հուշարձանը։ Հուշարձանը կառուցվել է 2005 թվականին՝ հայ գրերի ստեղծման 1600-ամյակի կապակցությամբ, և այդ պահից ի վեր դարձել հայկական մշակույթի ոգին զգալ ցանկացող բոլոր անձանց սիրելի և կանչող վայր։ Այդ առթիվ Հայաստանի Հանրապետության անկախության տոնին՝ մայիսի 28-ին, հայերն աննախադեպ շուրջպար են կազմել Արագած լեռան շուրջը, և քոչարին դարձել է ոչ նյութական մշակութային ժառանգություն։
Ջիմ Թորոսյանի հեղինակած գլուխգործոցը պարզապես հուշարձան չէ. այն քարակերտ պոեմ է, որում յուրաքանչյուր տառ ազգային պատմության կենդանի մասնիկ է։ Երեսունինը հսկայական տառերը, զարդարված հայկական ավանդական նախշերով, շարասյան պես կանգնած են լեռների ֆոնին՝ փայլելով ջերմ գույներով։
Հայերենի այբուբենը, որն ստեղծվել է 405 թվականին հանճարեղ Մեսրոպ Մաշտոցի շնորհիվ, փոխել է ժողովրդի ճակատագիրը՝ ճանապարհ բացելով սուրբ գրքերի թարգմանության և քրիստոնեության ամրապնդման համար։ Սկզբնական երեսունվեց տառերին հետագայում ավելացան ևս երեքը, և այս գրերի ներդաշնակ շարքը ավելի քան մեկուկես հազարամյակ ծառայում է հայ ժողովրդին։
Կոթող-տառերի միջով քայլելիս այցելուները զգում են պատմության շունչը և այն զորությունը, որ մարմնավորում են հայոց գրերը: Այստեղ են գալիս՝ հազվագյուտ կադրեր ստանալու, դյութական բնապատկերներ վայելելու ու հին ժողովրդի մշակութային արմատներին բառացիորեն դիպչելու համար։ Հուշարձանը ներդաշնակորեն միաձուլվում է գեղատեսիլ բնությանը՝ հիշեցնելով, որ լեզուն ու մշակույթը ազգային հիշողության հավերժ պահապաններն են։